Κοινωνική συνοχή με …κρουστά

Από την Εθνική Λυρική Σκηνή μέχρι το Γκάζι, τα Εξάρχεια και το Σχιστό.

_DSC6735
Στον Πευκώνα του ΚΙΠΣΝ

_DSC6641

Εκεί που οι μεγαλεπήβολες πολιτικές, οι θεωρίες και οι φιλοσοφίες ενδεχομένως αποτυγχάνουν ή φτάνουν σε αδιέξοδο και χρειάζονται αναπροσαρμογή, μπορεί ένα τύμπανο με δυο ξυλάκια, πολύ διάθεση και πρόθεση ενσυναίσθησης να κάνει τη δουλειά; Άμεσα κιόλας; Το παράδειγμα είναι απτό. Οι Drum Works. Από το Λονδίνο. Μια ομάδα νέων μουσικών που ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία και κάνει θαύματα με τα βραζιλιάνικα τύμπανα που παίζει. Και σε ποιο πεδίο, ε; Την ενθάρρυνση της κοινωνικής συνοχής…

Μυεί τους ανθρώπους στη συνεργασία, τη συμπόρευση, τη συνύπαρξη μέσα από τις δονήσεις των κρουστών της, το κέφι της, την ιδιαίτερη μουσικοχορευτική ταυτότητα που έχει δομήσει. Τους συνάντησα, μίλησα με τους επικεφαλής τους, Jo Wills, Ross McDouall και Jenny Beer, αλλά συμμετείχα κιόλας στο ανοιχτό προς το κοινό εργαστήριό τους που έλαβε χώρα στον Πευκώνα του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος στην Καλλιθέα. Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκε το συγκρότημα στην Αθήνα. Ενδεχομένως να έθεσε και τις βάσεις για συνέχεια, άλλωστε μου τόνισαν ότι με όποιες ομάδες ανθρώπων παίζουν από την αρχή τη μουσική τους, δεν έχουν σταματήσει να βρίσκονται κοντά τους στην πάροδο του χρόνου.

Ξεκίνησαν από το Ανατολικό Λονδίνο. Πριν δέκα χρόνια. Οι δύο απ’ αυτούς είχαν μόλις ολοκληρώσει τις μουσικές τους σπουδές και δέχθηκαν απλώς μια πρόταση για να πάνε να παίξουν κάπου βραζιλιάνικα τύμπανα και να κερδίσουν λίγα χρήματα. Δοκίμασαν. Κι έτσι ξεκίνησε αυτός ο κύκλος που δεν φαντάζονταν πόσο θα απλωθεί και θα αγκαλιάσει τους ανθρώπους, δεν μπορούσαν καν να διανοηθούν στην αρχή ότι ο κυματισμός αυτής της ομάδας θα γινόταν τόσο μεγάλος κι επιδραστικός στους άλλους. Το εγχείρημα χρηματοδοτείται από το Barbican Centre. Στην Ελλάδα τους έφερε η Εθνική Λυρική Σκηνή στο πλαίσιο των Εναλλακτικών Εκπαιδευτικών και Κοινωνικών της δράσεων. Έτσι βρέθηκαν άνθρωποι από πολύ διαφορετικές κοινωνικές ομάδες της Αθήνας να παίζουν μαζί μουσική. Μια μουσική που γεννιέται την ίδια εκείνη στιγμή και είναι μοναδική. Αποτυπώνει και αντανακλά την ένωση των ανθρώπων εκείνη τη στιγμή, κάτω από την εμψύχωση, την ενθάρρυνση, την προτροπή και την καθοδήγηση των μελών των Drum Works. Οι οποίοι τα δίνουν όλα. Με πολύ πάθος. Με ευγένεια. Με παλμό.

Το μεγάλο επίτευγμα είναι ότι οι συμμετέχοντες οποιασδήποτε ηλικίας και φύλου και προέλευσης αντλούν αυτοπεποίθηση από την ίδια τη μουσική πράξη. Ωθούνται παιχνιδιάρικα, απλά, με έντονο ρυθμό να ανακαλύψουν τη δημιουργικότητα μέσα τους και στην πορεία να στηρίξουν αυτή τη δική τους δύναμη που απορρέει από κείνους και να την διοχετεύσουν στη ζωή τους με τρόπο ωφέλιμο. Έτσι βρέθηκε μια αναλφάβητη γυναίκα μέσης ηλικίας από το Γκάζι να παίζει κρουστά δίπλα σε μια έμπειρη μουσικό της Λυρικής Σκηνής, δίπλα σε μένα, έναν παρατηρητή που αποφάσισε να συμμετέχει πέρα από τη δημοσιογραφική ιδιότητα, δίπλα σε παιδιά από την εθελοντική οργάνωση των Δρόμων Ζωής, δίπλα σε παιδιά από τον ΟΚΑΝΑ, δίπλα σε παιδιά από τη διαπολιτισμική χορωδία της Polyphonica.

Οι επικεφαλής των Drum Works μου τονίζουν ότι για να γίνει κάποιος μέλος τους, να δουλεύει μαζί τους, να γίνει ένας απ’ αυτούς, εκείνο που εξετάζουν πρώτα, είναι το βλέμμα του. Το αν μπορούν να τον εμπιστευτούν, το αν έχει τη συναισθηματική νοημοσύνη που χρειάζεται για να συμπορευτεί με το πνεύμα της ομάδας. Ο τρόπος που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους στα εργαστήριά τους, είναι υποδειγματικός. Απλός, ειλικρινής και διόλου επιτηδευμένος. Έτσι ενώνουν τα παιδιά από τα σχολεία από διαφορετικές περιοχές του Λονδίνου, έτσι ενώνουν τους ανθρώπους όπου βρεθούν. Επισκέφτηκαν και τις προσφυγικές δομές στο Σχιστό, στο πλαίσιο του ταξιδιού τους.

Ποιοι είναι:

http://drumworks.co.uk/