feature, Άρθρα

Ο χορός της εμπιστοσύνης

Η εμπιστοσύνη κάνει χρόνια ολόκληρα να οικοδομηθεί και μόλις μια στιγμή είναι αρκετή για να καταρρεύσει. Τη σκέφτομαι ως υλικό συγκολλητικό των ομάδων αλλά και ως χαρακτηριστικό των ηγετών. Ξέρουν να την εμπνέουν και να μην την προδίδουν. Έχω γνωρίσει στη ζωή μου τρεις σπουδαίους ηγέτες στις μικρο-ομάδες τις κοινωνικές που κινούμαι και δύο αρχηγούς-υδράργυρους.

Οι τρεις πρώτοι είναι φτιαγμένοι από πολύ δικά τους υλικά, με ένα κοινό χαρακτηριστικό και οι τρεις τους, «ακούνε» μέχρι τελικής πτώσεως, κάθε καρυδιάς καρύδι, χωρίς προκαταλήψεις, ταμπού και χωρίς να δείχνουν καμία προτίμηση. Εάν ήταν σκιτσάκι, θα ήταν μια άνετη καρέκλα που ακούει, με τεράστια αυτιά. Έχουν φανεί πολύτιμοι στη ζωή μου με έναν τρόπο καθοριστικό, άλλος μου έσωσε την καρδιά, άλλος τη δουλειά, άλλος μου άνοιξε τα μάτια σε άλλους κόσμους. Με παρότρυναν μόνο και τους άκουσα. Έρχονταν και μου ψιθύριζαν τη λύση την ύστατη στιγμή του αδιεξόδου. Βαθύτατο κοινό τους χαρακτηριστικό, καταλάβαιναν πότε είχα πραγματικά ανάγκη κι εμφανίζονταν. Με έναν και μοναδικό σκοπό: να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη. Σε μένα πρώτα, στους άλλους ύστερα κι εν γένει μεταξύ μας. Έστηναν μια αδιατάρακτη γέφυρα. Με γυναίκες, παιδιά, οικογένειες, προβλήματα, σκέφτομαι ότι αυτοί οι τύποι έβρισκαν χώρο να με ακούσουν και να μου απαντήσουν σοβαρά. Κάνοντας στην άκρη το θόρυβο, δείχνοντάς μου το στόχο, ξεκαθαρίζοντάς μου το τοπίο. Ο ένας με έκανε να κλάψω κατ’ ιδίαν τόσο πολύ, όταν χόρεψε για χάρη μου σ’ αυτή την ηλικία το χορό που θα με κρατούσε εντός, το χορό της εμπιστοσύνης. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Εκεί έδειξε ποιος ήταν ο ηγέτης και γιατί ήταν.

Οι δύο άλλοι αρχηγοί-υδράργυροι διά της άπειρης κίνησής τους μου δίδαξαν να μην κολλάω και να φεύγω τη στιγμή που έπρεπε, αν και δεν ήταν δική μου δουλειά αυτή τότε. Αυτοί πιο καιροσκόποι, άκουγαν μεν, δεν απαντούσαν, αλλά μόνο έδειχναν δια της αποφυγής των πάντων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως να λειτουργείς άψογα μια ομάδα: παραμένοντας εκτός της. Τέτοιους τύπους τους εκτιμάς πολύ αργότερα από την ώρα της συνάντησης.

Ελλείψει εμπιστοσύνης, μια οποιαδήποτε κοινότητα μετατρέπεται σε ολίγον ζωολογικό κήπο. Το σκέφτομαι κατά καιρούς, όταν αντιμετωπίζω τη μικροπολιτική που με φθείρει, τις ασήμαντες μικροεξουσίες, τις αγένειες της καθημερινότητας. Στον αντίποδα, όταν δεν λειτουργούν οι θεσμοί, έρχονται οι ηγέτες να παρέμβουν. Προσπαθώ να κάνω και την αναγωγή με τη χώρα, αλλά εδώ χρειαζόμαστε πολλούς δείκτες να τα μετρήσουν όλα αυτά, οικονομικής εμπιστοσύνης, κοινωνικής ευημερίας κλπ, πού καιρός για οικοδόμηση πραγματικής εμπιστοσύνης…